فرشتگان از خداوند پرسیدند:

خدایا تو که بشر را آنقدر دوست داری چرا غم را آفریدی؟

خداوند فرمود: غم را بخاطر خودم آفریدم!

چون این مخلوق من تا غمگین نباشد به یاد خالقش نمی افتد